[vitkov]

Zapraszam do fotogalerii

[vitkov]

Tak więc sprawa dotyczy sporu interesów dwóch kategorii transcendentnych jakimi jest wiara i poczucie własnej wartości. Między tym pojawił się fotograf…

23 marca w Płockim kościele św. Jadwigi z autorskim wykładem pojawił się kontrowersyjny swego czasu publicysta Jan Pospieszalski. Kojarzony głównie z poruszania tematów z pogranicza religii i etyki oraz tematów, o których naprawdę warto rozmawiać. Tematem spotkania była rola mediów i ich wpływ na człowieka współczesnego. Jakże trafny temat, nieprawdaż?

Jednakże paradoksalnie najgłośniej komentowanym punktem spotkania był komentarz jednego z Płockich fotografów na facebook’u: „Pospieszalski wraz kumplami wygnali mnie z kościoła”. Ja przeczytałem wieczorem to na swej tablicy – nie zdziwiło mnie to. Osoba ta jest znana z kontrowersyjnego zachowania, więc i tak się stać mogło. No i na tym można zakończyć. Jednak jest to dobry moment by zasiać ziarno niepokoju, czy publiczne wystąpienie nie jest swojego rodzaju eventem otwartym? Więc zgodnie z obowiązującym prawem można fotografować takie wystąpienie do woli. Z  drugiej strony, jeśli dana osoba sobie nie życzy być fotografowaną na swym wystąpieniu to dobre wychowanie nakazywałoby grzecznie na to przystanąć. Jednak nie to mnie martwi… martwi mnie rzekomy sposób, w jaki się fotografa „pozbyto” z kościelnej sali. O ile relacja przedstawiana w mediach jest prawdziwa, to doszło tu do naruszenia prawa. Nieznacznego…

fot. Noise

Jako fotograf hobbysta łączę swe obawy z tym co się dzieje w dzisiejszym postrzeganiu nas fotografów – jesteśmy niczym hieny czekające na ofiary. Ale też nie jesteśmy bez winy, często rozpraszamy mówców i niektórzy nie znają podstawowych zasad dobrego zachowania. Fakt – zdarzają się i tacy. Lecz jest to dla niektórych zawód. Udokumentowanie wydarzeń leży niejako w obowiązku tej profesji. Więc miło by było, gdyby inni nie rzucali nam drewnianych kloców pod nogi. Interesującym dla mnie osobiście jest zbieg okoliczności tematycznych wystąpienia p. Pospieszalskiego i zaistniałej sytuacji. Bo jaka jest rola mediów i wpływ na człowieka?

Każdy lubi oglądać dobre zdjęcia, każdy może robić dobre zdjęcia. Wystarczą: wiedza, sprzęt, doświadczenie, koncept. Kolejność przypadkowa. I jaka jest rola fotografii? Przecież przez zdjęcia chcemy przekazać to czego nie widać na co dzień lub to, o czym chcielibyśmy pamiętać przez lata i z rozrzewnieniem spoglądać na bliskie naszemu sercu kadry. Rola fotografii w mej ocenie od lat się nie zmieniła. Ubolewam niestety nad podejściem ludzi do tych co fotografią się zajmują. Dostępność sprzętu i możliwość pozyskania wiedzy sprawiła, że nie jest to już tak elitarne jak kiedyś.

Publicysta, dziennikarz, aktor, muzyk nadal będzie w hierarchii mediów wyżej od fotografa, gdyż „ten pan naciska tylko guziczek, a do tego przeszkadza”. Niestety takie zachowanie obnaża ponury trend jaki można zaobserwować w społeczeństwie. Mam nadzieję, że zarówno Pan Piotr, jak i Pan Jan wynieśli z tej bolesnej lekcji jakąś naukę na przyszłość i pokazali jaką ścieżką kroczyć nie powinniśmy. Miłujmy się i kadrujmy!

tekst:  Maszakrator

P.S wszelkie zażalenia do autora tekstu proszę kierować na http://www.facebook.com/Maszakrator.foto

Mimo tego, że ziemniaków znów było mało… chociaż ludzi więcej niż w lutym… to wielką atrakcją był elektroniczny „maziaj” Skibka, który wszyscy nie wiedzieć czemu nazywali tabletem. Służył on do robienia fiu bzdziu w fotoszopie. Miał przyciski programowalne, światełka, kabelek USB. Ogólnie radość i dobrobyt. No i oczywiście bajerancki rysik, który niczym porządna wiertara Boscha miał wymienne końcówy. Bajer nad bajery… i użyteczny (dla tych co umieją się posługiwać elektroniką, a nie chodzą z suwakiem logarytmicznym w kieszeni).

Piwo było pyszne… chłodne… i wchodziło lepiej niż hydraulik Mario w zieloną rurę. Przy odpowiedniej dawce rozmów „branżowych” i tzw. na temat przeszliśmy do rubasznego i lekko frywolnego spektaklu wymieniania się niewybrednymi żartami, które prawdopodobnie w ogólnym obiegu wywoływałyby zgorszenie wśród niewiast i porządnych obywateli, którzy nie mają gorączki na napis f/1.2.

Mam nadzieję, że standardowo spotkamy się w kolejnym miesiącu i wymienimy się naszymi doświadczeniami, przeżyciami i świetnymi sytuacjami, które nam towarzyszyły zarówno podczas fotowypraw, jak i w życiu szarym. Fajnie znów było zobaczyć te mordki i jak co miesiąc poplotkować. Niech ziemniak z sosem majonezowym będzie z Wami!

foto: [Siwy]

tekst:[Maszakrator]

Oczywiście nie zabraknie tam także nas i fotorelacji z tego wydarzenia na stronie.

Serdecznie zapraszam.

[vitkov]

Zachęcam do obejrzenia zdjęć z tego wydarzenia:

Polska – Portugalia

[JACEK R.]

[vitkov]

GALERIA

45-letni Krzysiek Michalski, dziennikarz, opozycjonista, współzałożyciel Federacji Młodzieży Walczącej w regionie Kutno-Płock, wieloletni pracownik Radia Łódź, zmaga się z nowotworem mózgu. W tej chwili przechodzi chemioterapię, ale dalsze leczenie jest bardzo drogie: miesięczne koszty, których nie refunduje NFZ, sięgają kilku tysięcy złotych. W ciągu roku suma osiąga niebotyczne rozmiary.

- Krzysztof jest nie tylko wspaniałym mężem i ojcem, jest również osobą pełną empatii, chętnie niosącą pomoc drugiemu człowiekowi, dziś niestety sam jej potrzebuje. Nie pozostawajmy obojętni, pomóżmy wygrać Krzyśkowi z chorobą – apelują przyjaciele chorego. Przez wiele lat był bardzo lubianym dziennikarzem radiowym w Kutnie, redaktorem naczelnym płockiego Radia „Boss”, współpracownikiem I i III Programu Polskiego Radia, działaczem Niezależnego Zrzeszenia Studentów w Toruniu i członkiem NSZZ „Solidarność” Ziemi Kutnowskiej, ostatnio pracownikiem Radia Łódź. Angażował się wielokrotnie, wykorzystując za oręż media, w dziesiątki akcji charytatywnych, mających na celu pomaganie poszkodowanym przez los ludzi.

Wspierał bezinteresownie innych, teraz sam potrzebuje wsparcia.

Lokalne środowiska, związane z dziennikarstwem i kulturą już zwarły szeregi, aby pomóc Krzyśkowi w walce z chorobą. Zorganizowano do tej pory kilka koncertów charytatywnych i zbiórek pieniędzy na realizację kosztownego leczenia. Dzięki internetowi dziennikarska brać nie musi jednak ograniczać swych wysiłków wyłącznie w sferze lokalnych działań. Niechaj prośba o wsparcie dla tego świetnego dziennikarza i wspaniałego kolegi zatoczy szersze kręgi.

Wszelkie datki, nawet te najdrobniejsze, można wpłacać na konto Społecznej Fundacji Miasta Kutna, z dopiskiem „Krzysztof Michalski”

PKO BP I/O Kutno 31 1020 3440 0000 7802 0063 0939

Więcej informacji o Krzyśku:

http://www.fmw.org.pl/index.php?option=16&action=news_show&news_id=640
http://niezalezna.pl/21324-opozycjonista-i-dziennikarz-potrzebuje-pomocy

[eClipser]

Minął dokładnie rok od I Pokazu.

Kogo nie było, teraz ma okazję zobaczyć jeszcze więcej modeli, jeszcze więcej atrakcji i przeżyć z Nami te niepowtarzalne chwile.

Z okazji I urodzin Team RC Płock, ATA Świat Modeli Salon w Płocku, Ogólnopolskie Stowarzyszenie Modelarzy i oczywiście Team RC Płock ma zaszczyt zaprosić na wydarzenie jakiego jeszcze w Płocku nie było.

Będą Wspomnienia Nowości oraz Niespodzianki. Gościnnie wystąpią Kanel/Koupak+Santar i Big_A

ATA Świat Modeli, OSM i Team RC Płock dbają o rozpowszechnianie informacji na temat modelarstwa kołowego.

Coraz większe zainteresowanie modelami zdalnie sterowanymi zachęca Nas do organizowania takich imprez.

Dzięki uprzejmości lokalnych firm i mediów możemy przybliżać nie tylko płockiej społeczności hobby jakim jest modelarstwo kołowe.

Przypomnijmy, że rok temu było Nas kilka osób, w tym momencie będziecie mogli Państwo ujrzeć większe grono modelarzy w różnym wieku.

Modele RC w Rytmie RAP!

Nie przegapcie takiej szansy!

Tylko w Mostach ! Tylko z Nami!

RC w Płocku Zapraszamy!

Najbardziej zagorzali fani pseudozimowego marznięcia (no bo jak to tak bez śniegu) o 17.30 zgromadzili się straszyć łyżwiarzy na rynku przed ratuszem. Uciechom nie było końca. Światło było słabe… raz wiało w plecy raz w twarz. Lecz mimo tego trójka niestrudzonych wędrowców wybrała się na wycieczkę wokół rundy mistrzów nie zapominając o sławetnej już ulicy Mickiewicza. Po osiągnięciu przez uszy i dłonie temperatury ciekłego azotu kolejni zbłąkani wędrowcy dołączali do podziemi producenta złocistej ambrozji.

W miarę upływu czasu podwójnie łączony stół heblowany zapełniał się kuflami, aparatami, obiektywami serwetkami, popielniczkami i talerzami na wpół pełnymi ziemniaczków, gdyż zima nie przyszła i nie zaskoczyła drogowców, lecz także rolnicy się zamotali i za mało nakopali kartofli. Po krótkiej reprymendzie zamówiliśmy standardowo trufle, które się potem okazały jeszcze mniejszą porcją ziemniaczków. Cóż, kryzys staje się namacalny. Nie przeszkadzało to jednak w rozmowach o Policji, obiektywach, wyjeździe do Warszawy… i tym o czym pisano na forum i kto kogo nie lubi, a kto z kim noce by chętnie spędzał.

Pojawiła się nas znaczna liczba… było wesoło jak zwykle. Z radością weszliśmy w nowy fotograficzny rok i patrzymy z nadzieją na przyszłe miesiące, które przyniosą nam bez wątpienia wspaniałe kadry, niezapomniane chwile i radosne spotkania w szerszym gronie członków grupy. Niech inne miesiące będą równie radosne i liczne w uczestnikach spotkań jak miało to miejsce w styczniu.

[Dariusz]